Κάτι δεν πάει καλά με εμένα.

CommunityCategory: ΣχέσηΚάτι δεν πάει καλά με εμένα.
Anonymous asked 4 years ago

Καλησπέρα! Πραγματικά δεν ξέρω πως να αρχίσω κ απο που να το πρωτοπιάσω. Τι χρησιμέυει κ τι όχι ,γιατί 
δεν ξέρω αν μπορει να βοηθήσει ένας τίτλος του προβλήματος , ωστόσο , επειδή αισθάνομαι μπερδεμένη ,εγκλωβισμένη, κ θλιμμένη,
κ επειδή χρειάζομαι βοήθεια , απευθύνομαι σε σας ,εδώ. Σίγουρα το πρόβλημα είναι δικό μου ,κ είναι συναισθηματικής φύσης.
 Ειχα μια σχέση 5 χρόνια. Πρίν ένα μηνα του είπα να χωρίσουμε.Όμως ηταν κάτι που πολύ καιρό, χρόνο,ίσως κ απο την αρχή της σχέσης υπήρχε στο νού μου,’οτι δηλ αυτη 
η σχέση έχει ημερομηνία λήξης.Εγώ ειμαι 36 σημερα κ εκείνος 26. Αν κ πίστευα απο την αρχή ότι θα έχει ημερομηνία λήξης ,φτάσαμε στα 5 χρόνια , με άλλο ένα χωρισμό στο 
ιστορικό αυτής της σχέσης. Επειδή έχω αυτοκαταστροφικές τάσεις,-στην εφηβεία μου έπινα ναρκωτικά και αλκόολ,κ γενικά έκανα πολλές επίκινδυνες τρέλες-μέχρι σήμερα ήταν το καλύτερο άτομο ,σαν χαρακτήρας δηλ.,σαν άνθρωπος ,που είχα γνωρίσει. Επιπλέον ,στην σχέση μας ήταν πάντα ο πολύ συγκαταβατικός, ο υπομονετικός, ο ακούραστος , σε αντίθεση με μένα που είμαι πολύ νευρική, ανυπόμονη, κ δεν συγκρατώ ευκολα τα συναισθηματά μου. Αυτη την στιγμή προσπαθώ να καταλάβω γιατί άφησα μια σχέση με ένα καλό άτομο, -αν κ έχω ευκολους λόγους να πώ ,όπως ότι εγω έχω μια δουλειά , που την βρήκα μεσω του ιδίου κ ολα τα έξοδα ή τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος έπεφτε πάνω μου καθ’ότι εκεινος δεν έχει ένα σταθερό εισόδημα απο κάπου. Ασχολείται λίγο απ’ολα. Με χωράφια κ κάποια στιγμή με ό,τι προκύπτει. Αυτό ,με κούρασε. Επειτα πολλές φορές αυτη η συγκαταβατικότητα μου τ΄σακιζε τα νευρα. Μπορει να τον προσέβαλλα στιγμές ή κ συχνά κ εκείνος δεν αντιδρούσε! Κ αυτό μου τσάκιζε τα νέυρα.Μπορει να του φερόμουν άσχημα,να του έλεγα σύνε΄χεια ότι θα χωρίσουμε κ εκείνος σαν να μην έχει αξιοπρέπεια το ανεχόταν. Κ αυτό δεν το αντέχω.Εκτός των άλλων,αισθανόμουν σαν να είχα το ρόλο της μητέρας. Κ μου ηταν βαρύ. Δεν μπρούσα άλλο να είμαι η μαμά του. Σήμερα , δεν ξέρω γιατί χώρισα. Είναι ένας πραγματικά καλός άνθρωπος και ο καλυτερος μου φίλος όλο αυτο το καιρό.Στο κάτω κάτω ,εκει δεν πρέπει να καταλήγει στο τέλος μια σχέση.Το πάθος κ ο έρωτας είναι η αρχή μονο ,το πρώτο κάλεσμα.Μετά, είναι η αγάπη που κρατάει το ζευγάρι μαζί. Κ πραγματικά πάντα ηθελα να είναι φίλος μου πρώτα ο συντροφός μου για να μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας. 
 Εχω ενοχές, και τύψεις επειδή του προκαλώ τόσο πόνο με το χωρισμό . Φοβάμαι πως δεν είμαι ικανή να αγαπήσω,πως η αυτοεκτιμισή μουδεν υπάρχει εδώ κ χρόνια, κ δεν ξέρω πολλές φορές γιατί νιώθω το ένα ή το άλλο κ γιατίσυμπερριφέρομαι όπως συμπεριφέρομαι. Πραγματικά αισθάνομαι εγκλωβισμένη στον ίδιο μου τον εαυτό.Δενξέρω κάν ποια είμαι. Ποια είμαι αλήθεια; Στο μεταξύ ,βγαίνω με έναν συνομιληκό μου που έχουμε ίδιο πάνω κάτω παρελθόν σχετικά με τις εξαρτήσεις κ εκείνος εδω κ δέκα χρόνια , με βοήθεια απο τους Α.Ν. είναι καθαρός.  Ακόμα κ το γεγονός πως μετα απο μια σχέση 5 χρόνων, εγω άρχισα να βγάινω με κάποιον άλλον-όχι χωρίς τα προβλήματα φυσικά κ όλο το ψυχολογικό ζόρι που τραβώ μέσα μου για την σ΄χεση που άφησα- είναι αρκετό για να με προβληματίσει. Γιατί το κάνω ; Πραγματικά πιστεύω ότι βρίσκεται στα πλάισία μιας αυτοκαταστροφής.Σαν κάτι να με σαμποτάρει μέσα μου.Να θέλω κ την ίδια στιγμή να μην θέλω να είμαι ευτυχισμένη.Σαν να μην αξίζω να είμαι ευτυχισμένη. 
Δενξέρω τι μπορει να καταλάβετε απο τα τόσο γενικά , κ δενξέρω τι μπορείτε να μου πείτε. Μα πραγματικά , αυτο που ψάχνω ,είναι απλώς λίγο φώς, στα σκοτάδια του εαυτόυ μου,λίγο φώς να με καταλάβω.Ισως έτσι μπορέσω να αγαπήσω κ τον εαυτό μου λίγο κάποια στιγμή.Εστω λίγο λίγο στην αρχή.  Δεν σας έγραψα γιατί ηθελα κάποιος να με παρηγορήσει ,αλλά γιατί έχω ανάγκη κάποιος να με φωτίσει….
 
Ευχαριστώ πολύ!