Καλησπέρα κυρια Φαρου.Με λενε Ζωη και ειμαι 14 ετων.Πηγαινω β\' γυμνασιου και το καθημερινό μου πρόγραμμα ειναι εξαιρετικά πιεστικό αν και η επιλογή ειναι αληθεια πως ηταν δικη μου. Εχω 6,5 ωρες την εβδομάδα αγγλικά και 3 ωρες γαλλικα αλλα και καθημερινή προπονηση.Τον Μάιο περα απο τις σχολικες εξετασεις δινω εξετάσεις για το Lower.Ειμαι παρα πολυ πιεσμένη αλλα και πεσμενη ψυχολογικά.Εχω απομακρυνθει απο τους φίλους μου, δεν βγαινω βολτες ουτε περναω καλα το Σάββατο οπως κανουν ολοι οι υπόλοιποι. Περα απο αυτο αντιμετωπίζω και προβλήματα στην οικογένεια μου καθως εχω μια μεγαλυτερη αδερφή που ειναι σαν να μην υπάρχει μεσα στο σπίτι. Δεν ξερω ποσο υπερβολικό μπορεί να ακούγεται, ισως ομως να φταίει το ότι για μενα ειναι κατι που εχω συνηθίσει οσο και αν με στεναχωρει.Το θεμα ομως ειναι πως εκτος απο εμενα βλεπω και τους γονείς μου να στεναχωριουνται πράγμα που με κανει πολυ πολυ χειροτερα. Συνεχει ακουω πως κανενας δεν ειναι ευχαριστημενος απο εμενα.Ειτε αυτο ειναι βόλεϊ η αγγλικά η γαλλικα η σχολείο. Η μαμα μου προσπαθει να με στηριξει οσο μπορεί αφου ο μπαμπας μου δουλευει και λειπει αρκετες ωρες απο το σπίτι. Ταυτόχρονα κανω και μια διατροφη κυριως λογω αθλητισμου οχι οτι αυτο με ενοχλει τοσο αλλα δεν βοηθάει και πολυ την κατάσταση. Ειλικρινα δεν ξερω τι να κανω και για αυτο αποφάσισα να συμβουλευτω καποιον εστω και απο εδω.

CommunityCategory: Ψυχική υγείαΚαλησπέρα κυρια Φαρου.Με λενε Ζωη και ειμαι 14 ετων.Πηγαινω β\' γυμνασιου και το καθημερινό μου πρόγραμμα ειναι εξαιρετικά πιεστικό αν και η επιλογή ειναι αληθεια πως ηταν δικη μου. Εχω 6,5 ωρες την εβδομάδα αγγλικά και 3 ωρες γαλλικα αλλα και καθημερινή προπονηση.Τον Μάιο περα απο τις σχολικες εξετασεις δινω εξετάσεις για το Lower.Ειμαι παρα πολυ πιεσμένη αλλα και πεσμενη ψυχολογικά.Εχω απομακρυνθει απο τους φίλους μου, δεν βγαινω βολτες ουτε περναω καλα το Σάββατο οπως κανουν ολοι οι υπόλοιποι. Περα απο αυτο αντιμετωπίζω και προβλήματα στην οικογένεια μου καθως εχω μια μεγαλυτερη αδερφή που ειναι σαν να μην υπάρχει μεσα στο σπίτι. Δεν ξερω ποσο υπερβολικό μπορεί να ακούγεται, ισως ομως να φταίει το ότι για μενα ειναι κατι που εχω συνηθίσει οσο και αν με στεναχωρει.Το θεμα ομως ειναι πως εκτος απο εμενα βλεπω και τους γονείς μου να στεναχωριουνται πράγμα που με κανει πολυ πολυ χειροτερα. Συνεχει ακουω πως κανενας δεν ειναι ευχαριστημενος απο εμενα.Ειτε αυτο ειναι βόλεϊ η αγγλικά η γαλλικα η σχολείο. Η μαμα μου προσπαθει να με στηριξει οσο μπορεί αφου ο μπαμπας μου δουλευει και λειπει αρκετες ωρες απο το σπίτι. Ταυτόχρονα κανω και μια διατροφη κυριως λογω αθλητισμου οχι οτι αυτο με ενοχλει τοσο αλλα δεν βοηθάει και πολυ την κατάσταση. Ειλικρινα δεν ξερω τι να κανω και για αυτο αποφάσισα να συμβουλευτω καποιον εστω και απο εδω.
Anonymous asked 2 years ago